Friedrich Nietzsche 3 Ocak 1889’ da Torino’ da Vie Carlo Alberto’ daki 6 numaralı kapıdan sokağa adımını atar. Belki yürüyüş yapmak, belki de postaneden mektuplarını almaktır amacı. Kendisine uzak olmayan ya da fazlasıyla uzakta kalan bir fayton sürücüsüde inatçı atına söz dinletemiyordur. Faytoncunun tüm baskılarına rağmen, hareket etmeyi reddediyordur at. Akabinde ismi muhtemelen; Guiseppe ? Carlo ? Ettore ? olan faytoncunun sabrı taşar ve kırbacını eline alır.
Nietzsche, kalabalığın yanına gelir ve o ana dek öfkeyle köpüren sürücünün acımasız sahnesini sona erdirir. Sağlam yapılı ve gür bıyıklı Nietzsche birden faytona atlar ve kollarını atın boynuna dolayıp hıçkırarak ağlar.
Komşular Nietzsche’ yi evine bırakır. İki gün boyunca bir divanda hareketsiz ve sessizce dinlenir Nietzche.. Taki son sözlerini mırıldanıncaya dek;
” Mutter, İch bin dumm..” Anne, NE APTALIM !
Ve yaşamının son on yılını uysal ve delirmiş bir şekilde annesinin ve kız kardeşinin himayesi altında geçirir. Atın akibeti hakkında ise hiç bir şey bilinmiyor.